Japandi to połączenie japońskiego minimalizmu ze skandynawską przytulnością. Z Japonii bierze prostotę, szacunek dla materiału i akceptację niedoskonałości, ze Skandynawii ciepłe drewno, światło i funkcjonalność. W łazience ten styl sprawdza się wyjątkowo dobrze, bo to jedyne pomieszczenie, w którym naprawdę chodzi o wyciszenie.
Wanna wolnostojąca jest w japandi elementem centralnym, ale nie ma krzyczeć. Poniżej podpowiadamy, jaki kształt, kolor, nogi i dodatki wybrać, żeby łazienka była spokojna, a nie pusta.
Pięć zasad japandi w łazience
- Ograniczona paleta. Trzy, maksymalnie cztery kolory w całym pomieszczeniu, wszystkie z rodziny ciepłych neutralnych.
- Naturalne materiały. Drewno, kamień, len, ceramika, papier. Im mniej plastiku na widoku, tym lepiej.
- Faktura zamiast wzoru. Tynk strukturalny, mikrocement, nierówna ceramika. Wzory i ornamenty zostawiamy innym stylom.
- Porządek. Kosmetyki schowane w zabudowie albo przelane do prostych, jednolitych pojemników.
- Ciepłe światło. Kilka źródeł o niskiej temperaturze barwowej zamiast jednej mocnej lampy na suficie.
Jaki kształt wanny
Japandi lubi formy proste, owalne i miękkie, bez ostrych krawędzi i bez zdobień. Wanna powinna wyglądać jak przedmiot wykonany ręcznie, a nie jak sprzęt techniczny.
- Bryła owalna lub lekko jajowata, z gładkim, zaokrąglonym rantem.
- Spokojna linia bez ornamentów i bez wyraźnych podziałów.
- Wanna na nogach, nie na pełnym cokole. Odsłonięta podłoga daje lekkość, którą ten styl ceni.
A co z wanną retro na lwich łapach? Może się udać, ale wymaga świadomej decyzji. Ozdobna łapa jest elementem obcym dla japandi, więc trzeba ją stonować: wybierz nóżki w kolorze korpusu albo w matowej czerni, nigdy w błyszczącym złocie, i utrzymaj resztę łazienki w pełnej ascezie.
Nogi — najważniejszy detal
W japandi nogi wanny robią więcej niż w jakimkolwiek innym stylu, bo to one wnoszą do łazienki drewno.
- Nogi z litego drewna. Najbardziej japandi z możliwych rozwiązań. Ocieplają bryłę i wiążą wannę z dębowym blatem czy półką.
- Nogi w kolorze korpusu. Efekt jednolitej, spokojnej bryły. Bezpieczny wybór, gdy w łazience jest już dużo drewna.
- Nogi w matowej czerni. Dyskretny kontrast, dobry przy jasnych odcieniach wanny.
Czego unikać: polerowanego chromu i błyszczącego złota. Oba wnoszą połysk, który w tym stylu wygląda obco.
Kolory japandi
To sedno stylu. Paleta japandi opiera się na ciepłych neutralnych, a kolor wprowadza się w niewielkich dawkach i zawsze w odcieniach przygaszonych.
| Odcień | RAL | Rola w łazience |
|---|---|---|
| Miękka biel Cloud Dancer | RAL 9001 | baza, najbezpieczniejszy wybór na wannę |
| Kaszmir i krem | RAL 1013 | ciepła alternatywa dla bieli |
| Piaskowy beż | RAL 1015 | spokojny kolor wanny w jasnej łazience |
| Greige | RAL 7032 | gdy w łazience jest beton lub kamień |
| Szałwia | RAL 6021 lub 7033 | delikatny kolor, najlepszy przy dębie |
| Oliwka i khaki | RAL 6013 | mocniejszy akcent, wanna jako jedyny kolor |
| Terakota i glina | RAL 8004 | ciepły akcent, zwykle w dodatkach lub na ścianie |
Wykończenie matowe pasuje do japandi lepiej niż połysk, bo nie odbija światła i podkreśla materiał. Jeśli wybierasz kolor, najbezpieczniej zamówić go tylko z zewnątrz, z białym wnętrzem — wanna zostaje wtedy jasna w środku i spokojna na zewnątrz.
Armatura i metale
W japandi metal ma być ciepły i matowy. Najlepiej sprawdzają się szczotkowany mosiądz i miodowe złoto, a jako alternatywa matowa czerń. Polerowany chrom i lustrzane złoto wprowadzają błysk, który kłóci się z naturalnym charakterem wnętrza.
Zasada spójności obowiązuje tak samo jak wszędzie: nogi, syfon i bateria w jednym wykończeniu.
Materiały wokół wanny
- Ściany: mikrocement, tynk strukturalny, zellige w kremie lub szałwii.
- Podłoga: matowy gres o spokojnej strukturze, w odcieniu piasku lub jasnego kamienia.
- Drewno: jasny dąb, jesion, sosna. Na blacie, półce, taborecie.
- Tekstylia: len i gruba bawełna w kremie, piasku i szałwii.
- Ceramika: proste, ręcznie robione naczynia i dozowniki zamiast plastikowych butelek.
Dodatki, które robią japandi
W tym stylu mniej znaczy więcej, ale kilka przedmiotów jest wręcz charakterystycznych.
- Drewniany taboret przy wannie. Klasyczny element japońskiej łazienki, służy jako stolik na herbatę albo książkę.
- Lniane ręczniki w kremie lub piasku, powieszone na prostej drewnianej drabince.
- Jedna duża roślina zamiast kilku małych. Najlepiej o prostej, graficznej formie.
- Lampa z papieru lub mlecznego szkła, dająca miękkie, rozproszone światło.
- Kamienna lub ceramiczna miska, świeca, drobny detal z natury — pojedynczo, nie w komplecie.
Pięć błędów
- Zbyt wiele kolorów. Cztery odcienie to maksimum, licząc podłogę i ściany.
- Błyszczące metale. Chrom i lustrzane złoto psują ciepły, matowy charakter wnętrza.
- Wzory na płytkach. W japandi pracuje faktura, nie deseń.
- Kosmetyki na widoku w kolorowych opakowaniach. To najczęstszy zabójca tego stylu w prawdziwych łazienkach.
- Sztuczne rośliny i dekoracje „w stylu japońskim” kupione w komplecie. Japandi opiera się na prawdziwych materiałach.
